None
(0 szt.)
Iglicznia paskowana to bliska krewna konika morskiego, która w akwarium rafowym zachwyca wydłużoną, rurkowatą sylwetką i charakterystycznym wzorem naprzemiennych czarno-białych pierścieni wzdłuż całego ciała. Doryrhamphus dactyliophorus dorasta do około 18 cm, a egzemplarze o rozmiarze 8–9 cm to młode osobniki w fazie intensywnego wzrostu — idealnym momencie do aklimatyzacji w nowym zbiorniku.
Paskowana ryba porusza się w sposób typowy dla iglic — powolnymi, delikatnymi ruchami małych płetw grzbietowych i piersiowych, jakby unosiła się w wodzie. Ten pozorny spokój bywa mylący, bo iglicznia jest aktywnym łowcą. Poluje na mikroskopijne skorupiaki, zasysając je wydłużonym pyszczkiem z szybkością kilku milisekund. W akwarium stanowi to wyzwanie żywieniowe — gatunek ten bardzo niechętnie przyjmuje mrożonkę i z reguły wymaga regularnego dostępu do żywych widłonogów oraz naupliusów artemii.
Zbiornik dla igliczni powinien mieć pojemność minimum 150 litrów z umiarkowanym przepływem wody. Zbyt silny prąd utrudnia tym delikatnym pływakom orientację i zdobywanie pokarmu. Temperatura 24–26°C, zasolenie 1,024–1,026 sg i pH 8,1–8,3 to parametry zapewniające komfort. Żywa skała z bogatą mikrofauną — copepodami, amphipodami i drobnymi robakami — stanowi naturalne źródło pożywienia między sesjami karmienia.
Iglicznia to gatunek, u którego ciążę „przechodzi" samiec. Samica składa ikrę do specjalnej torby lęgowej na brzuchu partnera, gdzie jaja rozwijają się przez 2–3 tygodnie. Wylęg składa się z miniaturowych igieł o długości zaledwie 8–10 mm, zdolnych do samodzielnego pływania od pierwszego dnia. Hodowla w warunkach domowych jest trudna, ale osiągalna przy odpowiednim zaopatrzeniu w żywy plankton. Iglicznia bywa nieśmiała wobec większych, agresywnych współmieszkańców — najlepiej czuje się w towarzystwie spokojnych gatunków, takich jak mandarynki czy koniki morskie.