Jest
(3 szt.)
Euphyllia to jeden z najpopularniejszych koralowców LPS (Large Polyp Stony) w akwarystyce rafowej, a gatunek Euphyllia paraancora — znany też jako hammer coral — wyróżnia się masywnymi polipami zakończonymi charakterystycznymi, młotkowatymi końcówkami. Każdy polip po rozwinięciu wygląda jak miniaturowy balon na patyku, a kolonia kilkunastu polipów tworzy gęstą, falującą „łąkę", która nadaje zbiornikowi dynamiki i głębi.
Barwa E. paraancora zależy od genotypu i warunków oświetleniowych — spotykamy odmiany zielone, złote, brązowe, fioletowe i wielokolorowe z kontrastowymi końcówkami. Intensywność fluorescencji pod światłem aktynowym (420–460 nm) potrafi zaskoczyć nawet doświadczonych akwarystów — warto zaplanować wieczorne oglądanie zbiornika wyłącznie w niebieskim świetle.
Wymagania hodowlane euphyllii plasują się w kategorii umiarkowanych. Temperatura 25–27°C, zasolenie 1,024–1,026 sg, pH 8,1–8,4, stężenie wapnia 400–450 ppm i magnezu 1280–1350 ppm — to standardowe parametry zbiornika rafowego, w których gatunek czuje się dobrze. Oświetlenie umiarkowane do średniego (PAR 80–150 µmol) i łagodny, falujący przepływ wody sprzyjają pełnemu rozwinięciu polipów. Zbyt silny prąd powoduje trwałe cofnięcie tkanki.
Euphyllia paraancora wyposażona jest w długie macki z komórkami parzydełkowymi, które potrafią poparzyć sąsiadujące koralowce w promieniu 10–15 cm. Przy planowaniu rozmieszczenia trzeba zachować „strefę buforową" wokół kolonii — żaden inny koralowiec nie powinien znaleźć się w zasięgu macek. Wyjątek stanowią inne gatunki z rodzaju Euphyllia (E. ancora, E. divisa), które zazwyczaj tolerują się nawzajem bez agresji.
Ciekawym zachowaniem jest symbioza z rybkami nemo — błazenki nierzadko adoptują euphyllię jako zastępczego ukwiała, wtulając się w macki koralowca. Dla koralowca obecność ryby bywa korzystna: błazenek odpędza potencjalnych napastników i dostarcza odpadki pokarmowe bezpośrednio do tkanki polipa. Karmienie dodatkowe: raz w tygodniu mysis lub drobny kryl podany pęsetą na rozwinięte polipy.